അന്നൊരു ശനിയാഴ്ച രാത്രി ഏകദേശം 11 മണിയായ്ക്കാണും.. ഫസ്റ്റ് ഇയറ് പടിക്കുന്ന സമയം... രാജഗിരി MBA കോളേജിന്റെ ഏറ്റവും മുകളിലത്തെ നിലയിലായിരുന്നു ഫസ്റ്റ് ഇയർ ഞങ്ങളുടെ വിശ്വവിഖ്യാതമായ ഹോസ്റ്റൽ...കോളേജിലെ ഫസ്റ്റ് ബാച്ച്... സൌകര്യങ്ങളൊക്കെ വളരെ കുറവാണ്...
കോളേജിൽ ചേർന്ന സമയമായത് കൊണ്ട് എല്ലാവരും തന്നെ നേരത്തെ കിടന്നിരുന്നു... ഞങ്ങളുടെ സെക്ഷണിൽ ഞങ്ങൾ 4-5 പേർ വെറുതെ സൊറ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന സമയം... രാവിലെ കുർബാനയ്ക്ക് പോകണം എന്നാരോ പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് ആരോ കുർബാനയ്ക്കുള്ള വൈനിന്റെ കാര്യം എടുത്തിട്ടത്... നേരത്തെ പറഞ്ഞല്ലോ സൌകര്യങ്ങളൊക്കെ വളരെ കുറവായിരുന്നു എന്ന്... ഹോസ്റ്റെലിൽ തന്നെയുള്ള ഒരു കോമൺ റൂമിലായിരുന്നു കുർബാന നടത്തിയിരുന്നത്... ആ റൂമിൽ തന്നെയുള്ള ഒരു അലമാരയിലാണ് കുർബാനയ്ക്കുള്ള സാമഗ്രികൾ വച്ചിരുന്നത്... അവിടെ നിന്നും ഒരല്പം വൈൻ അടിച്ച് മാറ്റിയാലെന്താ എന്നൊരു ആലോചന... ഒരല്പം വൈൻ കുടിക്കാൻ താല്പര്യമില്ലാതിരുന്ന ആരും തന്നെ ആ കൂട്ടത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല... എന്നാ പിന്നെ ആയിക്കളയാം.. എന്താ???
സമയം 12 മണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു അപ്പോഴേക്കും... ഞങ്ങളുടെ സെക്ഷൻ ഒഴിച്ച് ബാക്കിയെല്ലായിടത്തെയും വെളിച്ചം അണഞ്ഞിരുന്നു... ആരും ഇല്ല എന്നുറപ്പ് വരുത്തിയ ശേഷം ഞങ്ങൾ കോമൺ റൂമിലേക്ക് നീങ്ങി... ഒരു വെളുത്ത തുണി കൊണ്ട് കുർബാന നടക്കുന്ന സ്ഥലം മറച്ചിരുന്നു... അതിനു പുറകിലാണ് ആ അലമാരയും... അലമാരയുടെ താക്കോൽ അതിനു മുകളിൽ തന്നെയാണ് വച്ചിരുന്നത്... താക്കോൽ എടുത്ത് മെല്ലെ അലമാര തുറന്നു... സാധാരണ അലമാര തുറക്കുംബോൾ ഉണ്ടാകുന്ന ആ വ്രുത്തികെട്ട ശബ്ദം അന്നും ചെറുതായ് കേട്ടു... പക്ഷെ ആരെയും ഉറക്കത്തിൽ നിന്നു എഴുന്നേൽപ്പിക്കാൻ മാത്രം ആ ശബ്ദം മതിയായിരുന്നില്ല...തുറന്നപ്പോൾ മുന്നിൽ തന്നെ ഇരിപ്പുണ്ട് കഥാനായകനായ വൈൻ കുപ്പി... ഒരു മുഴുവൻ കുപ്പി വൈൻ പ്രതീക്ഷിച്ച് ചെന്ന ഞങ്ങളെ ആ കുപ്പി നിരാശപ്പെടുത്തി... ഒരു 300 മില്ലീലിറ്ററിൽ കൂടുതൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല ആ കുപ്പിയിൽ... എതായാലും തുനിഞ്ഞിറങ്ങി... പിന്നോട്ട് ഒരടി മാറാൻ ആർക്കും തന്നെ താല്പര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല...
കുർബാനയ്ക്ക് വളരെ കുറച്ച് വൈൻ മതി... അത് ഒഴിച്ചു ബാക്കി മുഴുവൻ അകത്താക്കാം എന്നായി കൂട്ടത്തിൽ ഒരുത്തന്റെ അഭിപ്രായം... അത് റിസ്ക് ആണ്... ഫസ്റ്റ് ഇയർ അല്ലെ... അതിനുള്ള ധൈര്യം പൊരാ... എങ്കിൽ എല്ലാവർക്കും അല്പം അല്പം കുടിക്കാം... അതു മതി... ഞങ്ങൾ 5 പേരായിരുന്നു എന്നാണു എന്റെ ഓർമ... ഒരാൾ കുടിച്ചു… രണ്ടാമത്തെയാൾ കുടിച്ചു... മൂന്നാമത് കുടിച്ചവനു ഒരല്പം ആർത്തി കൂടുതൽ ആയിരുന്നതിനാൽ കുപ്പി എടുത്ത പാടെ മോന്തി... ദൈവമേ... പണി പാളി... കുഞ്ഞ് പിള്ളേരുടെ വായിൽ നിന്നും ഒലിക്കണ പൊലെ കുറച്ച് വൈൻ അവന്റെ വായിൽ നിന്നും ഒലിച്ച് വീണത് കുർബാനയ്ക്കുള്ള മേശയിൽ വിരിച്ചിരുന്ന വെളുത്ത തുണിയുടെ മുകളിൽ... ഇനി എന്നാ ചെയ്യും... വൈൻ ഒലിപ്പിച്ചവനെ അന്നു പറഞ്ഞ ചീത്തയ്ക്ക് കയ്യും കണക്കുമില്ല... ആ വെളുത്ത തുണിയുടെ മുകളിൽ ആവശ്യത്തിനും അനാവശ്യത്തിനും അതു പടർന്നു... അച്ചൻ രാവിലെ വന്നാൽ ആദ്യം കണ്ണ് ചെന്ന് വീഴുന്നത് ഈ പടർന്ന് കിടക്കുന്ന വൈനിലായിരിക്കും എന്ന് ഒരു സംശയവും വേണ്ട... ഒരന്വേഷണം ഉണ്ടായാൽ ആദ്യം ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടുന്നത് ഹൊസ്റ്റെലിൽ ആ സമയം കൊണ്ട് തന്നെ നൊട്ടോറിയസ് ആയിരുന്ന ഞങ്ങൾ തന്നെ ആയിരിക്കും... എന്താ ഇപ്പൊ ചെയ്ക... അപ്പോഴാണ് മുകളിലത്തെ തുണിയുടെ അടിയിൽ അതുപോലെ തന്നെ മറ്റൊരു തുണി ആരോ ശ്രദ്ധിച്ചത്... മുകളിലത്തെ തുണി മാറ്റി നോക്കിയപ്പോൾ അതിലുമുണ്ട് അച്ചനു കാണാൻ തക്ക വിധത്തിൽ വൈൻ... വൈൻ ഒലിപ്പിച്ചവന്റെ അപ്പോഴത്തെ ചിരി ഇപ്പോഴും മനസ്സിൽ തങ്ങി നിൽപ്പുണ്ട്... ഏതായാലും താഴത്തെ തുണിയിൽ മികളിലത്തേതിന്റെ അത്രെയും പടർന്നിരുന്നില്ല... പെട്ടെന്നു തന്നെ തുണികൾ ഇന്റർചേൻജ് ചെയ്തു... ഇതു പോരാ...
അപ്പോഴാണു ഒരു ഇന്നൊവീറ്റീവ് ഐഡിയ... ഈ തുണിയിൽ വൈൻ പറ്റിയ ഭാഗം ഒന്നു കഴുകി ഒന്ന് തേച്ച് എടുത്താൽ ശരിയാവൂല്ലേ?? ആആആ... ആർക്കറിയാം...എന്നാലും വേറെ ഒരു പോംവഴിയും ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് ഒന്നു പരീക്ഷിക്കുക തന്നെ... മുകളിലത്തെ ആ തുണി എടുത്ത് കൊണ്ട് പോയി ചെറുതായ് സോപ്പ് ഇട്ട് കഴുകി തിരികെ കൊണ്ട് വന്നു... എന്നാലും ഇപ്പോഴുമുണ്ട് വൈനിന്റെ ആ കറ തുണിയിൽ.. എതായാലും പെട്ടെന്ന് ആരും ശ്രദ്ധിക്കില്ല... ഇനി ആ തുണി ഒന്നു ചൂടാക്കണം... അതിനു ഹോസ്റ്റലിലെ തേപ്പ്പെട്ടി തന്നെ ശരണം...
പക്ഷെ ആ മേശയുടെ അടുത്ത് പ്ലഗ് ഒന്നും തന്നെയില്ല... പുറത്ത് വച്ച് തേക്കാൻ ഉള്ള ധൈര്യം ആർക്കും തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല... ആ മുറിയിൽ തന്നെ അപ്പുറത്തെ വശത്ത് ഒരു പ്ലഗ് ഉണ്ടായിരുന്നു... അവിടെ കുത്തി ചൂടാക്കി കൊണ്ട് വന്നു തേച്ചു…തുണി നന്നായി ഉണങ്ങി… എന്നാലും വൈൻ പടർന്നത് മുഴുവനായ് പോയിരുന്നില്ല... എതായാലും ഇതിൽ കൂടുതൽ ഒന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റില്ല... അച്ചൻ പെട്ടെന്ന് ശ്രദ്ധിക്കാത്ത വിധത്തിൽ ആ തുണി വിരിച്ചിട്ടു... സമയം 3 മണി... അല്പം പേടിയോടെ ആണെങ്കിലും എല്ലാവരും ഉറങ്ങാനായ് സുലാൻ പറഞ്ഞു... രാവിലെ ഈ വില്ലന്മാര് എല്ലാരും തന്നെ കുർബാനയ്ക്കു ഉണ്ടായിരുന്നു... അച്ചന്റെ കണ്ണിൽ സംശയത്തിന്റെ ഒരു നിഴലു പോലുമില്ല... ഹാവു സമാധാനമായ്...
ആ തുണികൾ പിന്നീട് എടുത്തു മാറ്റിയപ്പൊ വൈൻ മുഴുവൻ പടർന്ന ആ തുണി അച്ചനൊ ബ്രദറൊ കണ്ടുകാണുമൊ എന്ന് ഇപ്പോഴും അറിവില്ല...
No comments:
Post a Comment